VITALIZATION

خورشید

2011-09-08T11:46:00.000+02:00

دل به دل راه دارد

دل تو خورشید است

دل من تاریکی

تو به من نور

تو به من شوق

تو به من پر پرواز دادی

راه رفتن بلد بودم

تو به من راه را نشان دادی

من همان ماهی پیرم در ژرفای خطا

تو رهایم کردی از ذلت

تو اسیرم کردی به محبت

تو اگر راه نداشتی به من

نور, هوا, آب هم راه نداشت

من چه زرد بودم بی تو

تو همان حنجره ای

پر میکنیم از باور

بی تو من

به همه چیز شکاکم

روی دیوار زمان

تو همان پنجره ای

سوی باغ عشــــــق

تو همان سرو بلند

تو همان رود روان

تو خود گل

و من

پرنده ای آواز خوان

شوق خواندن از تو

شعر را نگاه تو آموخت به من

من از آن روز که به دنیای تو راه یافته ام

چیزی فراتر از خود تو نیافته ام

امروز هم

وضو گرفته ام با اشک

پنجره های دلتنگی را

نشسته ام به انتظار

بیا و نگاه خشک شده ام را

پر از نرگسی ها کن

به امید دیدار

آینه

2011-07-27T13:13:00.002+02:00

گفتم دوستت دارم

گفتی من بیشتر

گفتم نه من بیشتر
...

صفا و صمیمیت تو

آینه وجود من

و بازتاب عشق
...

برق نگاه تو

آینه وجودم را که صیقل داد

بخیالم که عاشقت شدم

غافل از اینکه

عشق تو بودی و معشوق تو و عاشق هم

محبت

2011-02-21T23:53:00.000+01:00

نشسته ام در ساحل غفلت های خویش

و لاف عشق میزنم

لاف عاشقی

اما تو ای مهربان

هر دم موجی زیر پاهایم می اندازی

نوازشم میکنی

و زمزمه میکنی زیر پوستم

آوای پیوستن موج به دریا را

یعنی بیا

بیا و در دریای بی کران محبتم غرق شو

تا در جاودانگی عشق

زنده گردی

جاودانگی

2011-02-13T17:28:00.001+01:00

من خاک شدم اما

قلب من که از عشق تو مرده بود

زنده است در دل همه گلها

قلب من که در عشق تو تپیده بود

میتپد در دل رگهای این باغ

قلب من که با نفس های تو نفس کشیده بود

چون رایحه در فضای باغ

بهت زده میکند مشام شاپرک ها را

روی زمینی که از گوشت و پوستم

طراوت گرفته

درختی روییده

اتراق گاه پرندگانیست

که در مسیر پروازشان

به سرزمین عشق

به باغ ما هم سری میزنند

تو را من

2011-02-12T19:28:00.001+01:00

تو را با خون قلبم من

تو را من مینویسم من

در این دریای غفلت که

خواب برده همه دل ها

تو را این گوشه آن گوشه

تو را در کوچه های قلبم

تو هر شب مثال صبح

که نور میجوید, میجویم من

بیا پای نه در این ظلمت

به قلاب نور صیدم کن

رهایم کن از این ظلمت

تو را تنگ است, دل این من

نظر کرده

2011-02-06T09:44:00.000+01:00

هر گل که ز خاک سر بر آورد

شوق نفسیست که یار بر آورد

چون که نظرش به روی ما کرد

در باغ دلم صد شکوفه آورد

تیغ فراق

2011-02-05T19:47:00.000+01:00

کاش برمیخواستم

تو هم می آمدی

من در را باز میکردم

تو پشت در بودی

سلامت را میدزدیدم

اشک شوق میریختم در آغوشت

و فراموش میکردم

چطور تیغ فراق

قلبم را بریده

و مجرای نفسم را

تنگ کرده

پرنده زیر آب

2011-01-30T18:01:00.000+01:00

چه سخت است

پرنده ای که محکوم است

با ماهیان زندگی کند

خفگی زیر آب به درک

پرواز را چگونه فراموش کند

و کدام ماهی میداند که پرواز چیست

نور و شکر

2011-01-30T17:54:00.001+01:00

شیرین بود

آنقدر شیرین که تلخ شد

روشن بود

آنقدر نورانی که چشمم را زد

مهربان بود

آنقدر مهربان که دستم را برید

شکر باید شوم

یا قطره ای نور

تا لایق او شوم

پروانه

2011-01-27T10:25:00.000+01:00

در گذر نسیم زمان

قاصدک های دلتنگی را

میسپارم به خاطرات باد

امشب اگر دشت ذهنت پر قاصدک شد

تو هم گلی بچین و بر مزار پروانه بگذاز

پروانه ی جانم

که دور سوختن شمع جسمم سوخت

و تو را فریاد زد

چقدر ذهنم پروانه ایست

برای تو

2011-01-27T10:21:00.000+01:00

تمام نامه ها را هم

برایت بنویسم

تازه میشود اول دردو دلمان

دلم را که وسعت دهم تا بینهایت

باز هم تنگ است برای تو

قلبم اگر کویری خشک شود

باز طراوت دارد برای محبت به تو

آنچنان غریبه است دلم

با همه کس و همه چیز

آنچنان دلم آشناست با تو

گویی که ...

آنچنان بوی غربت گرفته تنم

آنچنان رنگ دلتنگی گرفته رخم

گویی که ...

تمام دنیا را هم نفس جمع کنی

باز سینه ام تنگ است بی نفس های تو

و چه نفس گرفتگی زیبایی

تمام عددها هم فاصله شود بینمان

باز مثل شبنمو گلبرگ

حس میکنم نزدیکیت را

قدم هایی از جنس نور

2011-01-17T09:15:00.000+01:00

غمی دارم
فردا که می آیی
چگونه وسعتت را
در قلب کوچکم جای دهم
نه که کوچک باشد نه
کائنات را آب و جارو کردم دیروز
از کنار حیاتش
تو وسعتت بس عظیم است
فردا کناربازار
قلبم را به دیناری حراج خواهم کرد
شاید پادشاه شهر قلبم را خرید
شنیده ام به میهمانی پادشاه میروی
قلب من هم شاید
تاری شود از فرشی
که تو گام مینهی بر آن
گام هایی از جنس نور

عزیز دل

2011-01-15T12:24:00.002+01:00

خاطرت که آمد
لحظه دلتنگ شد
قلبم نامت را ضرب زد
روی سنگ روحم
گنجشک های عاشق
آواز عشق سر دادند
و لانه گزیدند
زیر سایه بان قلبم

تو که آمدی
کرم های خاکی
رسم عاشقی را آموختند
صبح ها
انعکاس نور را
از لابه لای شبنم گل ها به تماشا مینشستند
و قطره ای از شهد جاودانگی مینوشیدند
پرمیگشودند
و با آغوش باز
به دهان کلاغ ها میرفتند
و از آن روز گل ها
طراوتشان را به صدای کلاغ ها مینشینند

تو آمدی و ظلمت دل ها را به نور تبدیل کردی
غم ها را به شادی
ماده ها را به انرژی مثبت
و انرژی ها را به گلهای با طراوت
و من سالهاست گل نرگسی میجویم
تا شمع وجودم را
به پایش آب کنم
شاید عطری شوم در فضایی
که تو از آن عبور میکنی
عزییییییز دل

دل

2010-11-29T03:25:00.004+01:00

دلم سفر کرده توست
دلم به گل مانده توست
دلم گرفته و خسته و جامانده و تنگ ,تنگ توست
دل دور از هوای تو
خفه از بی نفسیست
دل دور از کوی تو
همدمش بی همه کسیست
دل که بی تاب تو نیست
تاب یک روزش نیست
دل خونگریان توست
غیر این دل چرکیست
لحظه ای بی یاد تو
این دل یخ زدنیست
دل در آرزوی تو
دلی نمردنیست

دل بی تو دل نیست
دل بی تو گل هم نیست

ماهی سبز

2010-11-09T02:16:00.012+01:00

هفت فرسخی فانوس ها
عمق این دریاها
در یک غار سیاه
مانده بودم در قفسی
زخم خورده از مار ماهی ها
تا که یک ماهی سبز
آمدو مرحم دردهایم شد
بوسه زد بر در زندان و
قفل ها را بشکست
و مرا برد به دریاچه نور
پرده برداشت از نهانخانه دل
چشم بر چشم نماند
عقل به دار آویخت سر
پای لحظه شل شد
واژه ها غرق شدند
و روی سکوت دریاچه
رسمی زدند
به شکل یک موج
رسمی که فقط دل فهمید
طراوت پر کشید در فضا
و مشام بهت زده
دست از سر عقل شست و
دست به دامن دل شد
چیست این عطر که به دار آویخت سرها
و چنین گفت دل, در گوش جهان
عشق است عشق

به یاد دوست

2010-08-26T16:34:00.012+02:00

نامم را پرسیدند
نام تو را گفتم
خود را در تو دیدم
تو را در خود
دوستی آمد و رنگ زد به روحمان
خاکستریٍ یکرنگ
و دوستیمان رنگ غربت گرفت
دیشب به میزبانی خاطرت
به میهمانی جشن باران رفتم
به یاد یادی از ما
یادها بی یاد شدند
بادها بی خواب
و قصه ها ابدی
و قصه گوهای نمردنی ,
قصه دوستیمان میگفتند
بال شاپرک خوب میفهید
و رنگ به رنگ میشد
از عشق سرخ
از جدایی زرد
از غربت خاکستری
و نام تو که بردند
پرواز کرد

روزی در یکقدمی صبح
به تو خواهم رسید
و تو سبدی از نور
خواهی داد به من
و دوستیمان آرام خواهد گرفت
در ابدیت آسمان

با تو بی تو

2010-07-19T17:09:00.005+02:00

با تو
پر برگ
پر باران
پر شوق
پر ذوق
بی تو
بی برگ
بی باران
بی ذوق
بی شوق
در دل شب
زیر تارهای نازک مهتاب
روی حریر افکارم
خیال میبافتم
چقدر متزلزل بود
همه چیز در خیالم
و چه پایدار خیالت

فاصله

2010-02-20T03:16:00.005+01:00

بیابان ها اگر امشب
قطره جمع کنند از دیدگانم
سیراب خواهند شد
زخم من اما
خشک نخواهد شد

کناری
نشسته بودم به تماشا
عبور آدمک ها را
از کنار هم
شانه به شانه, اما...
چیزی که زیاد بود بین آنها
"فاصله"

میخندیدند بعضی
به پارگی شلوارم اما
یک نفر بغضش نگرفت
از پارگی بزرگ قلبم

مرگ

2010-01-16T12:08:00.007+01:00

سلام دوست داشتنی ترین واژه نفرت انگیز
میدانم هستی
همیشه
کنارم
من در شوق انگیزترین لحظات
من در غم انگیزترین لحظات
تو را فریاد میزنم
تو کلیدی
کلید درهایی
رو به باغچه های ناشناخته
و من سرشار از شوق چیدن گل

روزی در یکی از کوچه های تنهایی
غافل از تو
کنار تو
قدم خواهم زد
و تو خواهی گرفت
دستم را
و مرا خواهی برد
تا ابدیت

و من پیوند خواهم زد
پرهای آبی عشق را
به شانه های زخم خورده ام
و تو پرواز خواهی داد مرا
در جاودانگی آسمان

به امید پرواز

همیشه منتظر

2010-01-16T12:04:00.003+01:00

چقدر مانده تا همیشه
همان همیشه که وعده دادی اش
آخرین جمله ات
حک شد به یادگار روی قلبم
خداحافظ تا همیشه

تنها آشنا

2009-11-21T15:03:00.001+01:00

دلم گرفته بی تو
تو که رفتی
خورشید لحظه ای آمد
بخار کردو برد
هر چه آشنایی بود
پشت دورترین کوه شهرمان
و باران غربت
بارید و بارید و بارید
آنقدر که چهره های آشنا را
شست و نا آشنا کرد
حتی من را با من
دیگر هر چه بود ابر بود و بس
نمیدانی جای خالیت
چه فشاری می آورد به دل تنگم
مثل دل ماهی کوچکی در تنگ دریا
تنگ است دلم در تنگ کهکشان
تو که رفتی
فروختم روزها را
به پیرزنی کنار جاده
شبها را هم یلدا نام نهادم
ذهنم را اتاقی ساختم
و حک کردم نام تو را
جای جای آن
قلبم را هم وصل کردم روی دیوار
میشمرد ثانیه های بی تو بودن را
بی تو گویی هر لحظه
عمری میگذرد

پنجره

2009-10-25T19:27:00.008+01:00

نمیدانم کجای این قصه
که نه آغازش پیداست, نه پایانش
قلب من و تو پیوند خورد
براستی که آغاز این آشنایی
اولین نگاه نبود
یادت هست
اولین نگاه را
نگاهت از سالها آشنایی حرف میزد

تو دیگر کسی شده ای برای خود
در دفتر صد برگ عمرم
یاد تو نقش بسته
بر هر برگ آن
و پر شده هر خط
از رسم نام تو عزیز

به وسعت عشقت
وسعت دارد
خطوط دفترم

چقدر آذارم میدهد
فضای خالی اطراف
به اندازه تمام جاهای خالی
جایت خالیست

ای پنجره قلب بی پنجره ام
دست تقدیر
دست تو را گرفت و برد
و نفهمید چقدر تاریک میشوم بی تو
حال من مانده ام و
نورهای سوسو زن خاطراتت
و امیدی به دیدار تو
ای عزیز

کوچه دلتنگی

2009-09-30T09:52:00.008+02:00

میچکد قطرات دلتنگی
قطره قطره
و خرد میکند
سنگ وجودم را
آخر این دلتنگی مرا خواهد کشت
تو که رفتی
فصل پاییزی عمرم سر رسید
گم شدم در کوچه های دلتنگی
ابرهای گریان آمدند
دست در گردن غربت کوچه های دلتنگی انداختند
و زار زدند بر حال زارم
برگهای نازک قلبم زرد شدند
خشک شدند
صبح ها که خیالت
از کوچه ذهنم میگزرد
چه حالی میشود در دل برگهایی که
شوق قدمهای تو دارند
بر روی چشمهایشان
تو اگر زیر قدمهایت
صدای فریاد دلتنگیشان را شنیدی
فصل بهار گلی از شاخه دیدار
نثارم کن

فاصله

2009-09-22T00:19:00.005+02:00

مرغ خیالت باز
پرکشید در آسمان ذهنم
نغمه خوان
رفتو رفتو رفت
تا به اوج دلتنگی رسید
نغمه دلتنگی را
سپرد در دستان باد صبا
او هم برد تا دور دستها
دلم
تنگ کرده
فاصله میان تو
و ذهنم را
اما
به اندازه تمام فاصله ها
وسعت دارد
این دلتنگی

یتیم کوفی

2009-09-12T00:54:00.006+02:00

میدانم که می آیی
امشب هم
مثل هر شب
به کسی نگفته ام
چقدر دوستت دارم
هر شب صدای پای قدمهایت را
با ماهی های حوضمان گوش میدهم
دیده ام جای پاهایت
گلهای آسمانی میروید
چند شبی است
کلنجار میروم با خود
امشب در را باز خواهم کرد
دیشب هم آمدم
تا پشت در
حس کردم گرمایت را
اما دستم لرزید
امشب دل را به دریا زده ام
باز خواهم کرد در را
بار را از دستت خواهم گرفت
بوسه خواهم زد بر دستانت
.
.
.
کاش دیشب دستم نمیلرزید

مونس

2009-09-04T00:36:00.006+02:00

باز ای تو
رفیق روزهای بی کسی
روزهایی که دوا بود
دارو بود
اما درد را کسی تشخیص نمیداد
کاش بودی و میدیدی
چه بی صدای بی صدا
هجوم می آورد
توفان دلتنگیت
به صحرای وجودم
هنوز هم به یاد تو
هر شب مرغی از ذهنم را
پرواز میدهم کنار پنجره اتاقت
شبی , دیگر بر نخواهم گشت
سکنی خواهم گزید
در لانه ای که ساخته ام
کنار همان پنجره
تا هر صبح
خورشید نگاه تو
امیدم را بیدار کند

تنهایی

2009-07-23T02:51:00.003+02:00

چقدر تنهایم

این شبها

کدام آغوش خواهد توانست

هجوم این بغض سنگین را تحمل کند

بدون پناهگاه یکرنگ عشق

چگونه دوام بیاورم

این همه دورنگی را

بدون نجواهای روشن تو

چگونه دوام بیاورم این همه تاریکی را

مادر من میترسم

از عنکبوت های به کمین نشسته

که تارهای غم به تنم میتابند

چه کنم بدون تو

اگر روحم را دزدیدند

ای کوه استوار

پشت کدام تپه پناه برم

اگر در این دشت تنهایی

بادهای سرد ناامیدی

بوته های کوتاه امیدم را خشک کردند

تنهایم نگذار مادر

نگاه کن بی تو

آب شدنم را

آب و آتش میبارد

از دیدگانم

سحر

2009-04-21T23:54:00.012+02:00

نرفته ام که برگردم
هستم
همینجا
روی همین صندلی
کنار آن صبح
که شبش با تو سحر شد
جا گذاشتم برای همیشه
خودم را
و آوردم با خود
دلتنگیت را به یادگار
خانه ای ساخته برای خود
در صحرای وجودم
گاه که دلم
سر به بیابان میگذارد
دل او هم میگیرد
گاه دست به گردنم می اندازد
دلداریم میدهد به خیال خود
گاه هم از فرط خستگی
پا در جوی پر آبی میکند
که از چشمه خروشان قلبم جاری شده
و اما تو ,
تو تو تو ...
تو هستی و بودی و خواهی بود
چه دیر یافتم
خود را در تو
تو را در خود
چه بی صدا جاری میشوند
اشکهای شوق
قاصدک ها خوب میشناسند
این فریاد بی صدا را
میشنوند و به سوی تو می آیند
دسته دسته
امشب باز قاصدک کم آوردم
فرش سیاه شب را که پهن کردند
صدای پای تنهایی هم به گوش رسید
امشب
صمیمی تر از همیشه
آمد و بوسه ای بر گلویم زد
و محکم مرا در آغوش گرفت

نامه

2009-04-14T13:46:00.004+02:00

سلام نگار نازنین
این جمعه هم گذشت
تو نیامدی
میدانم که هستی
در یکی از کوچه های شهر
خار برمیداری
از جلوی پای کودکی
من هم نشسته ام
در حیاط خانه مان
تزیین میکنم ورق سفیدی را
با واژه هایی که بوی تو میدهند
راستی آقا
جایت خالیست
ماهی های حوضمان
بهانه تو را میگیرند
تنگ است دل کوچکشان
برای بزرگیِ تو
خدا مرا ببخشد
داشت یادم میرفت سلام مادرم را برسانم
سفید شده موهایش
اما قلبش هنوز گرم است
دعای تو پشتش باد
تو که رفتی
کاشتم بذر دلتنگی را
در باغچه تنگ دلم
با آب دیده ام آب میدهمش
دیگر درختی شده برای خود
بهار که آمدی
نثار تو خواهم کرد
همه شکوفه هایش را

نگاه مادر

2009-04-12T15:57:00.006+02:00

بیا , نزدیکتر بیا
آنقدر نزدیک که جسم تنهاییم را
پشت پوسته شادمانیم حس کنی
چه خوب مرا فهمیدی
چقدر شفاف پشت دیوار گِلی شادمانی
سایه تنهاییم را دیدی
بیا
باز هم نزدیکتر
آنقدر نزدیک که کاسه پر اشکهایم را
پشت پلکهای سنگینم ببینی
فقط یک سنگ کوچک کافیست
تا شیشه نازک بغضم بشکند
نگاه کن
آینه چشمانم را
این بازتاب نگاه تو نیست
خود تو هستی
که کاسه اشکم را در دست داری
و آن سنگ گوشه نگاه غمزده توست
مادر

ذهن اقاقی

2009-03-14T10:47:00.002+01:00

شب که دستانش را
گرد بسترم حلقه زد
باز کردم دفتر خاطراتم را
روی ذهن اقاقی ها
هر گلبرگ , یک خاطره
از بهار یک شکوفه
از تابستان یک نسیم , یک سایه
از پاییز صحنه به هم رسیدن دو برگ عاشق
از مجاورت شاخه های به هم نرسیده
دو درخت همسایه
کف همین کوچه نم زده
از زمستان یک حس سپید
از مهر چند کتاب جلد کرده
یک جفت کفش نو
که شوق رفتن به مدرسه را
در پاهایم چند برابر میکردند
یک تنگ ماهی روی تاقچه فروردین
از بهمن یک آدم برفی
همدم درخت تنها و بی برگ حیاطمان
و اسفند جوانه شکوفه های تر و تازه
ازجاری شدن روح همان آدم برفی
در رگهای درخت پیر
ورق زدم تک تک خاطراتم را اما
کنار هر اقاقی یک جای خالی بود
به بزرگی دلتنگی
که پر بود از خاطر تو
ای عزیز

بوی نرگس

2009-03-08T00:31:00.007+01:00

شاید همین امروزها
یا یکی از فرداها
صبح یک جمعه پیر
یار گمشده ام پیدا شود
تو اگر نشانی آن صبح را میدانی
همسفر خواهیم شد
کنار یک نرگس خاص
آنجا که سنگ هم انتظار او میکشد
چادری خواهم زد
و به دانه های تسبیح
یاد خواهم داد
ذکر نام تو عزیز
لیک اگر روز وصال
جسم من در رگ نرگس جاری شد
آن نرگس را تو ببوی
آری تو عزیز

امید پرواز

2009-02-24T00:51:00.030+01:00

بی پرو بالم آقا, کاش کبوتر بودم

این ره دور را یک شبه رسیدن بودم

پر زنان گریه کنان دور ضریح حرمت
لااقل لایق یک بار خوابِ تو دیدن بودم

خوشا آن کبوترانِ دور حرمت کازادند
اندر زندانم شوقِ درگاه تو دیدن دارم

برو ای باد صبا, بار بگذارو بیا
که برِ یار هزار نگفتنی ها دارم

امشبی را عزادارند همه اهل حرم
من خبر از سوگواری بچه آهوها دارم

سیرآبان را همه نظر به دست من باید
کاسه ای آب از سقاخانه امام هشتم دارم

مِی پرستی بس کنید, دل به می سپردگان
من سراغ از می و مستی جاوِدان دارم

عشاق

2009-02-15T16:13:00.008+01:00

روحم ز روحش پر سرور
قلبم ز عشقش پر غرور

جانم ز جانش پر شود
عالم ز ما پر گل شود

گل و جهان را صاحب اوست
من خاکم اینم صاحب اوست

عشق را آفریننده اوست
معشوق گر اوست
عاشق نیز ز اوست

صبح حسرت

2009-02-09T17:10:00.005+01:00

آمده ام
اینبار نه برای رفتن
آمده ام تا بمانم
آمده ام تا گلزار کنیم
هر چه صحراست
حرص کنیم هر چه باغچه
آمده ام تا گلدان های شکسته را
بند زنیم با عشق
پر کنیم از دوستی
و بکاریم گل محبت
آمده ام
و به اندازه ی تمام ثانیه های نبودن
عشق آورده ام
آمده ام اما
وقت رفتن یادم نبود
چه زود دیر میشود
آمده ام اما
حیف تو دیگر نیستی

آینه

2009-02-07T20:07:00.003+01:00

توی آینه یه منه
ولی از من خسته تر
توی آینه یه منه
از منم دل شکسته تر

من میخندم اما اون
کارش گریه کردنه
تو شبای بی کسی
مرحم دردای منه

با هم خیلی فرق داریم
چشامون قهوه ایه
من دلم سنگی و
اون دلش شیشه ایه

من به فکر همه جام
اون همه فکرش منه
وقتی تو خوابم اون
مشغول دعا کردنه

مثل اون شدن یه روز
شده همه آرزوم اما
مثل اون شدن سخته
اون کجا و من کجا

روز اول یکی بودیم
من و اون تو و شما
زیاد شده فاصلمون
قد سفید تا به سیاه

عصر جمعه

2009-02-02T13:34:00.005+01:00

تو که رفتی
باران بارید
بارانی سرد
درختان زرد شدند
خورشید هم پشت ابرها
به دیدار سیاره های دیگر رفت
آنجا که در دلها
خدا پر رنگتر جاریست

شکستم قفس تنگ زمین را
پر زدم با دسته پرستویی
سوی آسمان های بی انتها
در پی ردی از تو
گشتم ناکجاها را
جستم نامت را میان هر واژه ای
که روی گلبرگ نرگسی معلق بود

کجایی پس

بسان صبحگاه
میل بر فوران خورشید نگاهت دارم
گلزاری پژمرده ام در این شبهای حسرت
بیا
بیا وطراوت ببخش
بیا و نجاتم بده از اینهمه پژمردن

کجایی پس

عصر دلتنگ جمعه
باران هم بارید
اما بی تو...و
هیچ میل به شکفتن نیست

دیدار

2009-01-21T22:30:00.007+01:00

به دیدارت می آیم
در بگشای
از صحرای دلتنگی می آیم
گل خار چیده ام برایت
از پاهایم
بو کن
بوی دلتنگی میدهد
سرخیشان از التهاب دیدار توست
به یادت هست
آنشب مهتابی
که پشت دیوار شب
موهای خورشید را میبافتی
نگاهم را روی بال کبوتری نشاندم
پر زد , آمد و کنار حوض آسمان نشست
نگاهت کردم
چه نگاهی

پشت در منتظرم
در بگشای

دانه های برف

2009-01-20T11:35:00.004+01:00

قطره ای لغزید, بادی وزید, ابری بارید
دانه های برف, عطرآگین ز تو
میسوزند دانه دانه در آتش عشق دستانم
شوق تو دارم
مثل باد سردی که از غربت کوچه
پناه میبرد از لای درزی
به اتاقی گرم
مثل باران
خود را به پنجره اتاقت میکوبم
پنجره را باز کن
شوق تو دارم

میمیرم برایت
آنقدر سرد میشوم تا در آغوش گیرم
اشکهای یخی ات را

خار

2009-01-14T14:47:00.010+01:00

دلتنگم
به اندازه قطره از نگاه مورچه
دلتنگم
به بزرگی معشوق از نگاه عاشق

کوچه ها که از قدم هایم خسته شدند
جمع کردم سایه سیاهم را
و در آغوش گرفتم
زانوهای غم را

چفت دری را که هر روز باز میکردی
امشب خاطرت باز کرد
و شروع کرد به نقاشی دیوار افکارم
سیاه میکشید با حاشیه ای از رنگ خاکستر
تو فعل رفتن را صرف کردی
و من فعل انتظار را

پشت پرده های زخیم نا امیدی
اتاق ها همه تاریکند

دیشب ماهی ها آب حوض را خالی کردند
یک قناری هم نیمه های شب
آمد ودر قفس خالی کنار ایوانی نشست

خار همه سهم من بود
از چیدن گل

بیشه تنهایی

2008-12-31T14:40:00.001+01:00

درون بیشه تنهاییم
روی برکه دلتنگی
گلی آرمیده
گلی از جنس عشق
گلی که آمد, ریشه دواند
و چه محتاج نگاه اوست
سبزینگی وجودم
چقدر خشکسالی یک قطره نگاه او را کشیدم

ای عشق آمدی
و چه بی اندازه غریب کردی
مرا با مردم این سرزمین

پولکهای براق شب
شاهد تافتن تارهای قلبم بودند
نه نابود نشدم
ذکر نام او گفتم و تا صبح
بافتم قلبم را, با تار زلفانش

خورشید نگاهت هشدار سوختن داده بود
خواهم سوخت, و خواهم پرداخت
تاوان عشق را

جاده زندگی

2008-11-22T04:37:00.009+01:00

و من به جاده زندگی پا گذاشتم
جاده کوچه های شادی
کوچه های اسباب بازی
مینشستم کنار هر باغچه ای
که پر بود از عروسک
از مداد رنگی
میکندم هر گلی ,که خواهش درونم تمنا میکرد
دلم نازک بود
مثل ابرهای بهاری که اگر تلنگوری میخورد
آسمان نگاهم را تیره و تار میکرد
چه زود فراموش میکردم
چه زود دل میبستم
چه گم بود در من حسادت
چه دل بی کینه ای
بیگانه بودم با دروغ
و چه زود دل کوچکم میبخشید
بد رفتاری روزگار را
چقدر گریه کردم آنروز
کنار نیمه تن کرم خاکی
که هرگز از جاده نگذشت

آنقدر راه رفتم تا به خیال خود
یاد گرفته بودم پیچ و خم های جاده را
اما هنوز مانده بود
تا عادت کند پوست پاهایم
تیغه های جاده را

یک شب که ماه هم در آسمان بود
راه خود را ول کردم
و رفتم آنسو که ماه میبرد مرا
هرچه میرفتم بیشتر دور میشدم
پیران جاده میگفتند
پاهای سست عشق
باز شده به زندگی پر پیچ خمم
و یکی از پیران دین
که در کوه های عرفان بسیار سفر کرده بود
خودشناسی و خدا شناسی را باید عشق میدانست
آنقدر در بیراهه های شک دویدم
و بن بست های هوس های زود گذر را برگشتم
که پاهای سست عشقم جان گرفت
و سمت و سو یافت

در این راه چیزها آموختم

یاد گرفتم راه عرش را
از برفهای کنار جاده
که در انتظار نور بودند
تا جاری شوند در ریشه های تکامل

یاد گرفتم محکم باشم
از درختان کاج همیشه سبز
که چطور غمهای زرد درون را
زیرخاک ,در دل ریشه ها
مدفون میکردند

یاد گرفتم رفعت را
از درختی که اوجش را
لانه داده بود به کلاغی سیاه

یاد گرفتم آزادی را
کرم ها گاه
برای رسیدن به باغ آزادی آنطرف جاده
جان میدادند
و چه غمگین بود
نگاه منتظر کرم مادر

ومن دیدم درنگاه یک آدم برفی
آب شدن خواهش دیدن یک شاخه شکوفه را

ومن دیدم در دستان یک آدم برفی
آب شدن خواهش دیدن یک شاخه شکوفه را

گاه هم در اوج شکوفه
دلتنگ یک برگ زرد میشدم
که تن به لگدهای عابران نداد
و تا آخرین نفس بالای درخت ماند

دلم که میگرفت
به دیدار تک درختی میرفتم
که روی تپه ها تنها مانده بود
مرحمی بود فصل های تنهاییش
روی زخم های دلم

و من همچنان آماده میشوم
برای پیمودن پستی و بلندی های جاده
جاده ای که هیچکس انتهایش را ندیده است
جاده ای که رسیدن نه
چگونه پیمودن شرط است

ماه شب چهارده

2008-11-18T22:36:00.004+01:00

باد که آرام آرام زیر بال خورشید را خالی کرد
و روشنایی کم کم پشت کوه های شب سقوط کرد
نسیم خنکی مژده آورد شب را , تو را
بلبلان خوابیدند و جغدان دلتنگ به هوا سر دادند
موسیقی شب را
لب حوضی , پهن کردم سفره انتظار را
افسوس که ابرهای خورشید
پوشانده بود روی ماهت را
یادت میاید , چهاردهمین روزها را
سر راهت پر پر کردم
هر چه گل داشت بهار
هر چه برگ داشت پاییز
و چه انتظار تلخی انتظارم را میکشید
در روزهای گرم تابستان
چه عشقی
نسیمی که میوزید
میلرزید قلبت پشت زلال آب
کاش آن شب
دست به آب نمیبردم
قلب زلال تو را نمیلرزاندم
تن من لایق این عشق نبود
پاک نبود
آب نبود
...

نغمه عشق

2008-11-15T23:13:00.003+01:00

میروم تا سر بام
میپرم روی شکوفه دارترین شاخه عشق
پر پروازم اوست
آسمان پرواز, عشق
نغمه خوان است بلبل
خبر آمدن یار میدهد گل
میدم دستور که گلزار شود راه وصال
شوق بی وصفی در من
عکس خورشید در آب
میشوم یکدست نگاه
نکند از ته باغ
خبر آورد پیکی
که بی شکوفه کند شاخه های قلبم را

خانه ابدیت

2008-11-11T22:33:00.002+01:00

میان اقیانوسهای اندوه
بادبان کشتی غمها را بالا بکش
و با قایق کوچک شادیها
مخالف بادهای سرد پارو بزن
سوی آن رودها که آبهاشان بی نمک باشد
آنسو که موجهای به ساحل خورده عرفان
حقیقت جاری خدا را فریاد میزند
آنجا که از تلفیق منطق و معرفت
رودهای شیرین حقیقت جاری میشود
حقیقتی که دچار شوری نمیشود
آنقدر پارو بزن
تا از آبشار خوشبختی بالا روی
خانه ابدیتت را در سرچشمه نور بساز
باران که میبارید
عریان شو از ترسی ابدی
و بگذار باران, درون زخمهایت رسوخ کند
تا جوانه های شهامت بروید
در پی قله ها باش
قله هایی که انتظار فتح شدن
زیر پاهای تو را دارند

نیمکت تنهایی

2008-11-11T22:32:00.003+01:00

باز من بودمو نیمکت خالی
پر از غربت تنهایی
هوا که تاریکتر شد
دلم پی بازی رفت بالای درخت
چقدر گرفته بود
تناب دلتنگی وصل بود
یک طرفش به حیات کودکی
طرف دیگر کنار همین نیمکت
در امتداد گذر عمر

دستم را در تناب گره زدم
مرا برد به کودکی
به فصل ها
تابستان بهار پاییز زمستان
سیب نشسته
آلبالوهای چشمک زن بالای درخت
آرزوی داشتن دستو پاهای کارگاه گجگت
گوجه سبز
نمک
کاغذهای نقاشی کاغذهای بادبادک کاغذهای کاردستی
کاغذ پول عیدی
کاغذهایی که کتاب های نوی مدرسه را جلد میکردیم
برگهای زرد پاییزی
چه لذت داشت صدای فریادشان
زیر کفشهای نوی مدرسه مان
املای آب بابا
انشای تابستان را چگونه گذراندید
چه گرم میشدیم با دیدن یک بستنی
چه خنک میشدیم زیر فوران یک انار
با برق یک پوست شکلات
ضربان قلبمان بالا میرفت
گرچه میان پوست کاغذی مچاله بود
چقدر شوق چقدر ذوق

حال دیگر غباری نشسته روی تمام ورقهای کودکیمان
روی جهان لبخند
راستی یادم نیست کی بزرگ شدم
کودکی کجا جا ماند
کی فروختیمش به غرور جوانی
...
طناب را ول کردم
سیگاری روشن کردم
و دود کردم تمام کودکیم را
باز من بودمو نیمکت خالی
...

کاج

2008-11-11T22:24:00.002+01:00

نگوييم پاييز جای روئيدن گل نيست
در زمستان ديده ام
شکوفهايی که ميشکفند
در دل عاشقان بذريست
که دريغ از سرما و گرما ميشکفد
اما خاک اين دل خشک خشک است
ترکهای آن را لای چين های خشک لبهايم ببينيد
از سختيهای جاده خسته نيستم
اميدم وامانده است
بوی گل هم که به مشام نميرسد
هدف هست اما مثل هميشه
نميرسم نميشود نميخواهم
نخواستن نتوانستن است
آسمان که آبيست
خورشيد هم که ميتابد
باران هم که ديروز باريد
پس چرا درختان بی برگند?
چرا فعل روئيدن متوقف شده است
تقصير شبهاست
آنقدر سرد ميشود دل نازک درختان در شب
که اميدی به رويش نميماند
سبز باشيم شعار درختان کاج هميشه سبز است
کاج باشيم

VITALIZATION

خورشید

آینه

محبت

جاودانگی

تو را من

نظر کرده

تیغ فراق

پرنده زیر آب

نور و شکر

پروانه

برای تو

قدم هایی از جنس نور

عزیز دل

دل

*ماهی سبز*

به یاد دوست

با تو بی تو

فاصله

مرگ

همیشه منتظر

تنها آشنا

پنجره

کوچه دلتنگی

فاصله

یتیم کوفی

مونس

تنهایی

سحر

نامه

نگاه مادر

ذهن اقاقی

بوی نرگس

امید پرواز

عشاق

صبح حسرت

آینه

عصر جمعه

دیدار

دانه های برف

خار

بیشه تنهایی

جاده زندگی

ماه شب چهارده

نغمه عشق

خانه ابدیت

نیمکت تنهایی

کاج

ماهی سبز